maandag 28 januari 2013

Bandopname van Herman Zeven

Op de dag dat de Koningin besluit af te treden is er nog meer historisch materiaal beschikbaar gekomen. De bandopname uit 1964 van Herman Zeven is gedigitaliseerd bij een professionele studio in Amsterdam. Dus nu kunnen de nazaten 4 kinderen, 10 kleinkinderen en ik geloof 15 achterkleinkinderen en helaas zonder Lianette en Peter dit bericht beluisteren. Ik ga proberen de opname op deze site zetten maar ik weet niet zeker of de kwaliteit voldoende is om het goed te beluisteren. We hebben het hier over een bandopname van 49 of 50 jaar geleden. En de eerste keer dat ik bewust de stem van opa hoor. Ik hoor een combinatie van keurig Nederlands en af en toe een vleugje Gronings en Wassenaars. Mooi! De opname is ongeveer 8 minuten lang en stopt abrupt midden in een zin. Maar allez hierbij de strekking.

De setting:
Het is een bandopname waarbij opa vergezeld wordt door tante Gerdien en nog een vrouw. Hij verhaald over Lalande. Die andere  vrouw zou mijn moeder kunnen zijn gezien het feit dat ze deze opname in bezit heeft. Maar ik herken haar stem niet. Het is een opname in huis gemaakt. Je hoort de klok slaan. Opa en de dames bekijken foto's en ik denk ook een kaart van Lalande. Ze bespreken foto voor foto de situatie op Lalande en opa licht toe. De dames zijn opvallend stil en slecht te verstaan.

Het tijdstip:
Ze spreken op een gegeven moment over foto's die gemaakt zijn in mei vorig jaar, dat zou mei 1963 kunnen zijn. In december vindt de officiele overdracht plaats van Lalande bij de notaris. In die tijd en eigenlijk nu ook nog is het verkopen van een boerenbedrijf een administratief circus. Dus het zou 1964 kunnen zijn. Opa kent veel buren en pachters bij naam en is er dus al redelijk ingeburgerd.  In 1965 is  de hele familie al op bezoek geweest en weet meer van de situatie, dus ik denk dat de opname ergens in 1964 is gemaakt.

De inhoud:
Opa schetst de situatie van Lalande ten opzichte van de Jauberts, de boer die naast ons woont.
Dan komt er een stuk over de bruinkoolmijnen en dat die kolen weinig energie geven maar hij heeft genoeg hout om te stoken. De Plain du Truc wordt genoemd waar ooit brand heeft gewoed en geen bomen meer groeien. Noten boomgaarden worden geschetst aan de hand van een kaart. Namen van buren komen langs, Mr Dubois, de timmerman Carrigou en een Belgische dame die op een foto staat (van Terre de Blade?) komt twee keer voorbij, en Gaurrier. (vermoedelijk is dit Garrier) En dan voor mij het hoogtepunt. De boer (Jaubert)heeft een wijngaard en opa heeft twee wijngaarden. waarvan hij er een wil rooien en ergens anders wil gaan planten. Dat kan alleen zo omdat er vanuit overheidswege  alleen geplant kan worden als er ook gerooid wordt.

Dat laatste is zo herkenbaar. Wij lopen tegen precies hetzelfde aan. Droit de plantation! En waar zou hij die nieuwe wijngaard geplant willen hebben.Ik denk vast op de plek waar wij de cabernet franc  hebben staan, voor het huis. Ik heb nooit geweten dat opa een nieuwe wijngaard wilde aanplanten. En er waren dus drie wijngaarden in totaal. Ik wist van het bestaan van een en nu blijken er drie te zijn geweest.

Dit is zo mooi om na 50 jaar te horen dat je opa toch wel veel dezelfde droom heeft gehad als Robert en ik hebben. Hij was toch meer bezig met de wijngaard dan ik dacht. Met nog meer energie gaan we aan de slag. Merci opa, un grand cadeau!







Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen